Μισθώσεις Ακινήτων

Διαχείριση Κτιρίων

Περισσότερα


ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΤΙΡΙΩΝ ΜΕΛΩΝ ΠΟΜΙΔΑ - INTERAMERICAN

Τώρα η ΠΟΜΙΔΑ σε συνεργασία με την INTERAMERICAN προσφέρει στα μέλη της ένα μοναδικό πρόγραμμα ομαδικής ασφάλισης των κτιρίων τους με ασυναγώνιστο κόστος, πληρέστατες καλύψεις & άμεση καταβολή της αποζημίωσης!
Υπολόγισε ασφάλιστρα για:



Πληροφορίες:
Γρ. Ασφάλισης Κτιρίων ΠΟΜΙΔΑ, Σοφοκλέους 15 & Αιόλου, Αθήνα τηλ. 210-323040

Eγγραφή Ασφαλιζομ. Μελών από το διαδίκτυο Interamerican





MAIN PAGE

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΩΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

23-11-2015 15:16:18 Πολύ μας απασχόλησαν τον τελευταίο καιρό οι ρυθμίσεις για τα κόκκινα δάνεια και την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών. Και τούτο διότι πράγματι τα ζητήματα των κόκκινων δανείων και των πλειστηριασμών, συνδέονται αναπόσπαστα με την οικονομική, δημοσιονομική και τραπεζική κρίση. Η λειτουργία του τραπεζικού συστήματος και του ενυπόθηκου δανεισμού, στηρίζεται αμφίδρομα στην αγορά της ακίνητης περιουσίας, αφού τα ακίνητα αποτελούν την εγγύηση για μια σειρά δανείων, αλλά και τα δάνεια μέρος της χρηματοδότησης της αγοράς των ακινήτων. Το ζήτημα των κόκκινων δανείων και κυρίως αυτών με ενυπόθηκο δανεισμό, γιγαντώθηκε, αφού την εποχή της επίπλαστης ευημερίας, η πιστωτική πολιτική των τραπεζών ξεπέρασε κάθε όριο. Την ίδια περίοδο, οι χορηγήσεις των περισσοτέρων δανείων, βασίστηκαν σε υψηλότατες αξίες ακινήτων που όμως σήμερα έχουν καταρρεύσει.
Από την άλλη πλευρά κατά την περίοδο της κρίσης συντελέστηκε μια σημαντική άνοδος των δανείων σε καθυστέρηση, λόγω της κατακόρυφης πτώσης των εισοδημάτων, της αύξησης της ανεργίας και των φορολογικών επιδρομών. Παράλληλα η πολυετής ύφεση, η πτώση της ζήτησης και η υπερφορολόγηση των ακινήτων, οδήγησε στην κατακόρυφη μείωση των τιμών τους, σε σημείο που η αξία πώλησης του ακινήτου να μην επαρκεί για την εξόφληση του υπόλοιπου του ενυπόθηκου δανείου. Αποτέλεσμα αυτού είναι να καθίσταται ασύμφορη η πώληση ή η ρευστοποίηση των ακινήτων, τόσο για την τράπεζα, όσο και για τους δανειολήπτες, αλλά και για την κοινωνία.
Η κυβέρνηση οφείλει ενόψει αυτών των συνθηκών, να φέρει ρυθμίσεις για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, για τα επιχειρηματικά δάνεια και τα στεγαστικά, ώστε να προβεί στην ουσιαστική λύση του ζητήματος:
Τέτοιες είναι η διαφορετική αντιμετώπιση των δανειοληπτών σε αυτούς που δεν εξυπηρετούν το δάνειο τους, επειδή δεν μπορούν και σε αυτούς που μπορούν, αλλά το αποφεύγουν.
Η ευνοϊκότερη αντιμετώπιση των δανειοληπτών, φυσικών προσώπων ή επιχειρήσεων, που έχουν προοπτική και μελλοντικές δυνατότητες ανάκαμψης και
Η προστασία της πρώτης κατοικίας, της οποίας το ζήτημα εκπλειστηριασμού της, έχει ανθρωπιστικές διαστάσεις.
Η Ελλάδα μπορεί να είναι η χώρα με το πλέον χρεωμένο Δημόσιο της Ευρώπης, πλην όμως παρουσιάζει τη μικρότερη τάση συμμετοχής των ιδιωτών σε ενυπόθηκα δάνεια και τα μικρότερα χρέη όσων συμμετέχουν. Ο λόγος όμως που οι δανειστές μας είναι σκληροί και ανελαστικοί με τους δανειολήπτες, είναι διότι επεκτείνουν στους ιδιώτες δανειζόμενους, την εμπειρία τους από την συμπεριφορά του αναξιόπιστου κράτους, με αποτέλεσμα οι ιδιώτες να χαρακτηρίζονται αδίκως, ότι επιδεικνύουν ανεύθυνη οικονομική συμπεριφορά και να τιμωρούνται με την επιβολή σκληρών και ανεδαφικών μέτρων.
Είναι βέβαιο όμως ότι την ελληνική κρίση δεν την προξένησε η αγορά ακινήτων, ούτε τα στεγαστικά δάνεια των τραπεζών, όπως έγινε σε άλλες χώρες, με τη διεθνή κρίση. Στην Ελλάδα οι αιτίες που οδήγησαν στην κρίση είναι διαφορετικές, πολύ πιο βαθιές, και σχετίζονται με το σπάταλο δημόσιο τομέα και την έλλειψη ανταγωνιστικότητας της ευρύτερης οικονομίας.
Η αγορά ακινήτων είναι και αυτή ένα από τα θύματα της ελληνικής κρίσης.
Στους θετικούς παράγοντες που επηρεάζουν τις μελλοντικές προοπτικές της αγοράς ακινήτων στην Ελλάδα, περιλαμβάνονται ο τουρισμός, ο εκσυγχρονισμός του θεσμικού και νομικού πλαισίου και η σταδιακή αποκατάσταση ενός σταθερού οικονομικού περιβάλλοντος.
Είναι επίσης προφανές ότι βασική παράμετρος για την ανάκαμψη της αγοράς ακινήτων, είναι η οριστικοποίηση και εξασφάλιση ενός σταθερού συστήματος φορολογίας για τα ακίνητα. Το επίπεδο των φόρων θα πρέπει να προσαρμοστεί, ώστε να ανταποκρίνεται στη φοροδοτική ικανότητα των ιδιοκτητών και η φορολογική βάση θα πρέπει να διευρυνθεί, με ταυτόχρονη μείωση των υφιστάμενων συντελεστών.
Επισημαίνεται επίσης ότι μεγάλο πρόβλημα, αλλά και αντικίνητρο για επενδύσεις στην ακίνητη περιουσία σήμερα, είναι το κόστος διατήρησης του ακινήτου και όχι τόσο το κόστος κτήσης του. Το κόστος διατήρησης έχει καταστεί ιδιαίτερα υψηλό, μεταβάλλεται συνεχώς και δύσκολα μπορεί να εκτιμηθεί, με αποτέλεσμα να συμπιέζονται οι προσδοκώμενες αποδόσεις και συχνά να καθίστανται μη βιώσιμα τα σχέδια ανάπτυξης και επένδυσης σε ακίνητη περιουσία.
Αιμοποιητικούς παράγοντες της οικονομίας και της αγοράς των ακινήτων, αποτελούν ακόμα:
Η ενθάρρυνση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η υποστήριξη των ιδιωτικών επενδύσεων στην ‘‘πράσινη’’ οικονομία και τον ενεργειακό τομέα και η εκπόνηση και υποστήριξη προγραμμάτων που να εξασφαλίζουν προϊόντα υψηλών προδιαγραφών και σημαντικές εκπτώσεις για τους πολίτες, που θα προχωρήσουν στην ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων τους.
Η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιριακών εγκαταστάσεων στον ιδιωτικό τομέα και στον τομέα του τουρισμού, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την ενσωμάτωση περιβαλλοντικών προτύπων και φιλικών προς το περιβάλλον, τεχνολογιών.
Και τέλος η αξιοποίηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων, παράλληλα με την ολοκλήρωση του κτηματολογίου, την εκπόνηση δασολογίου, την εφαρμογή του εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού και την ολοκλήρωση του ειδικού πλαισίου για τον τουρισμό.
Και όλα αυτά επιβάλλεται να γίνουν, διότι η ακίνητη ιδιοκτησία έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί σημαντικό μοχλό για την ανάκαμψη της οικονομίας και την ανάπτυξη της χώρας. Παράλληλα όμως αποτελεί και ανθρώπινο δικαίωμα, που κατά τον Lock θεωρείται «φυσικό» δικαίωμα, όπως αυτό της «ζωής» και της «ελευθερίας» και οφείλει το κράτος ως τέτοιο να το σέβεται και να το προστατεύει, στο πλαίσιο που ορίζεται και από την ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, με την οποία, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει διακηρυχθεί ως η πιο υψηλή επιδίωξη του ανθρώπου.